Idylle – deze zomer kreeg dit woord voor mij een nieuwe betekenis. Het blijkt de naam te zijn voor een soort bloemenweide. Overal in het land worden zogenaamde idyllen aangelegd en ingezaaid met mengsels van bloemen ‘voor vlinders, bijen en mensen’. Dat is niet alleen idyllisch maar ook broodnodig.

Door te veel steen en groen zonder bloemen gaat het niet goed met vlinders, bijen en andere insecten. En zonder bestuiving door insecten zouden wij ruim een derde van onze voeding moeten missen, het meest gezonde deel. Niet dat die paar idyllen meteen het verschil maken, maar door deze initiatieven worden mensen zich, om te beginnen, bewust van het belang van bloemen en insecten. En je kunt er zelf in meewerken, in wandelen en van genieten. Dat doet een mens gewoon goed.

Het doet een mens goed. Dat geldt ook voor werken en genieten in je eigen tuin. Zelf kom ik daar deze zomer een kleín beetje meer aan toe dan voorheen. Dat ik tot nog toe zo weinig aan en in onze tuin heb gedaan, heeft te maken drukte met andere dingen, maar ook nog met iets anders. Ik houd te veel van onderweg zijn. En van wat je ziet en ruikt en voelt langs de fietsweg en het wandelpad. Vooral heb ik een zwak voor de bermen langs de asfaltweggetjes waarover ik fiets. Met het fluitenkruid en het koolzaad, de boterbloemen en de madeliefjes, de bereklauwen en de kattenstaarten.

Onderweg zijn (vooral op de fiets, als je het mij vraagt) maakt een mens vrij. Daarom reizen mensen zeker ook zoveel als ze met vakantie gaan. Anderen blijven het liefst in hun eigen tuin achter het huis, op de volkstuin of rond de stacaravan. Wat wil je nog meer, als je in je eigen tuintje kunt beleven wat God al bij de schepping zag: dat het zo góed is?

‘Tuinmensen’ voelen zich misschien al beter thuis in de schepping. ‘Onderwegmensen’ zijn misschien nog meer bezig met de verlossing. Wij moeten bevrijd worden uit de welvarende graswoestijnen en de harde steenwoestijnen die ons van Gods goede schepping vervreemden. Zowel in de tuin als in de berm vind je gelukkig telkens al iets van de idylle van de toekomst.
Geniet ervan!

ds. Gerben van Manen