Mogen ​liefde​ en trouw je nooit verlaten, wind ze om je hals, schrijf ze in je ​hart (Spreuken 3: 3)

Wat een prachtige wens is dat uit Spreuken. Liefde en trouw, sleutelwoorden voor een mensenleven. Sleutelwoorden uit de Bijbel, omdat ze het wezen van God weergeven. Twee woorden die bij elkaar horen. Liefhebben doe je met heel je hart, je gevoel, je ziel en verstand, je bent er helemaal in betrokken. Liefde is wisselwerking met degene die je liefhebt, waarvan je houdt. Liefde wil de ander gelukkig maken, samen zijn, elkaar bouwen, de ander het gevoel geven waardevol en kostbaar te zijn. Je ook zelf gekend en geliefd weten. In een liefdesrelatie ben je met elkaar verbon-den. Kun je van elkaar op aan, vertrouw je op elkaar. En ben je betrouwbaar. En daar komt als vanzelf naast liefde het woord trouw om de hoek kijken. Liefde en trouw horen bij elkaar. In het leven, in de Bijbel, bij wie God is en wil zijn voor mensen. Als je in de wereld om je heen luistert en kijkt hoor je deze woorden veelvuldig. Soms kun je je afvragen welke betekenis er aan diezelfde woorden liefde en trouw gegeven wordt. Soms zelfs vraag je je af of we de inhoud en samenhang van beide woorden niet steeds meer kwijt dreigen te raken in onze tijd. Liefde tussen mensen duurt zolang het een aanvulling is op de eigen behoeften. Trouw als een achterhaald begrip wordt weggewuifd. In het streven naar zelfontplooiing en zelfverwezenlijking is het achterhaald jezelf en je wensen en behoeften opzij te zetten ten behoeve van de ander, zo leert onze maatschappij. De ander: dat is je levenspartner, je kind, je ouders, je omgeving. Kiezen voor de ander doen we dan wel, maar vaak op eigen voorwaarden. Terwijl trouw zijn als koppeling aan liefde, juist onvoorwaardelijk is. Soms is de liefde niet meer voelbaar, voegt de relatie niet iets toe aan jezelf, voel je je eerder teleurgesteld dan gezien in de omgang met degene met wie je een liefdesband dacht te hebben. En dan toch….blijven (en) liefhebben?

De Ander dat is de Here God. Hij verbindt zich in liefde en trouw aan zijn mens. Hij heeft hen geschapen, beloofde hen nooit los te laten als het werk van zijn Hand, had ons zo lief dat Hij zijn eigen Zoon gaf opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven mag ontvangen. Hij maakt zich bekend, laat zich kennen als de God van liefde en trouw. In de Here Jezus zien we Hem, liefdevol en trouw letterlijk tot het einde, voor ontrouwe mensen, die zelfs als ze zeggen God lief te hebben, zo vaak voor eigen wegen gaan. En dan toch…….Alzo lief had God de wereld!

Looft de Heer want Hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw (1 Kron. 16: 34)

Het woord trouw betekent volgens het woordenboek: iemand niet verlatend, ook niet in moeilijke omstandigheden, zijn plichten nauwgezet vervullend. Trouw zijn: het goede met de ander voorhebben, zonder kwade bedoelingen, gehechtheid. Ook het Hebreeuwse chesed heeft deze strekking: trouw in verbondenheid, onwankelbaar. Herkent u de Here God? Zo is Hij: goedertieren (trouw op grond van zijn beloften) en barmhartig (liefdevol, met ontferming bewogen). Als Hij zo is en wil zijn voor ons, zouden we dan niet van harte Zijn voorbeeld volgen in onze liefde en trouw naar Hem en elkaar? Spreuken 3 gaat verder: Vertrouw op de HEER met heel je ​hart, steun niet op eigen inzicht. (vs 5). Vertrouwen is een keuze, te maken uit genade, in verbondenheid met Hem in de kracht van de Heilige Geest.

De verleiding is groot om mee te gaan in de stroom van de tijd, het denken wat ons, zonder God, op onszelf en ons eigen inzicht terugwerpt. Het klinkt zo mooi: vrijheid. Maar liefde en trouw zonder inhoud worden makkelijk tot vrijblijvendheid en dat maakt niet gelukkig. Als je de inhoud van deze sleutelwoorden niet (meer) verstaat, wordt het heel moeilijk God te leren kennen in wie Hij is. Laten we waakzaam zijn en elkaar vertellen over Gods liefde en trouw, elke dag uit genade weer aan ons betoond. In de kracht van de Heilige Geest mogen we Gods liefde ontvangen en doorgeven in een wereld die hunkert naar gekend worden. Aanvaard worden zoals je bent. Een wereld met mensen die bang zijn om dat in alle kwetsbaarheid toe te geven. En liever kiest voor vijgenbladeren van al-lerlei soort, om zich achter te verstoppen. Ook wij herkennen dat maar al te goed. Zeker als onze levensweg door een dor dal gaat, als er tegenslag en verdriet is, we in aanvaring komen met de gebrokenheid en het onrecht van het leven hier op aarde. Je verwoed watertrappelend het hoofd boven water tracht te houden. Dan zinkt de moed je soms zomaar in de schoenen. Kun je de kracht van liefde en trouw soms zo moeilijk vinden of opbrengen. Ook dan, of misschien juist dan, mogen we naar Hem gaan en alles wat ons hart bezwaart bij Hem brengen. In de wetenschap dat Hij geen bidder laat staan, en wegen zal wijzen waar ook onze voet mag gaan. Aan zijn Hand, omdat Hij van ons houdt en met ons meegaat. In hoop en zekerheid, met ons reisdoel voor ogen, mogen we hand in hand steeds meer gaan zien van de betekenis van Liefde en Trouw. Dan mag je de echte vreugde van Leven uit Gods hand steeds meer gaan ontdekken. Daar kun je van op aan!
Tóch…. geef ik de hoop niet op, want hieraan houd ik vast: Genadig​ is de HEER: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijkt uw trouw! (Klaaglied. 3: 21-23)

Augustus 2018, Annemiek Bomhof-Vrij,
ouderenpastor HW Dorpskerk