Vijf middelbare scholieren reisden naar Taizé. De een religieus, de ander zoekend, weer een ander overtuigd atheïst. Wat deed het bezoek aan de internationale oecumenische kloostergemeenschap in Frankrijk met hen?

Johan ter Beek, doet verslag in het Jong Protestants, het jongerenmagazine van de PKN Waarom zou je voor je lol naar een klooster gaan? De meeste leerlingen op de middelbare school waar ik godsdienstles geef, haakten al af tijdens de informatiebijeenkomst. De eenvoud en het ritme van het klooster – drie keer per dag naar de kerk, een geloofsgesprek met een broeder, erg eenvoudig eten – zijn niets voor hen. Vijf jongeren uit VWO 5 gingen de uitdaging wel aan.

Nieuwsgierig

De toon wordt al meteen gezet in de bus. Sanne (16), het enige meisje in de groep en zelf verbonden aan een evangelische gemeente, vraagt vol enthousiasme aan de anderen waarom ze meegaan. Timo A. (17), katholiek opgevoed, barst van de kritische vragen en stelt zich soms atheïstisch op. Hij is wel nieuwsgierig naar Taizé. Cas (17) is overtuigd atheïst en vindt spiritualiteit bijgeloof en God een verzinsel. Hij gaat mee omdat hij lekker wil discussiëren. Bas (17) is niet bepaald een kerkganger, maar heeft wel veel interesse in religieuze vraagstukken, geschiedenis, technologie, economie en politiek. De introverte en gevoelige Timo B. (17) denkt veel na over het leven en zijn familie. Hij is kerkelijk opgevoed, en staat open voor spirituele ervaringen. Alle vijf zijn ze nieuwsgierig en enthousiast. Wat zullen ze meemaken?

Onwennig

Eenmaal in de kloostergemeenschap bezoeken we de eerste viering. We zitten op de trappen voorin de grote, maar eenvoudige kerkzaal. Het is wennen om stil te zijn. Sanne vindt het eigenlijk verschrikkelijk, die stilte. En Cas houdt het bijna niet vol. Toch blijven ze alle vijf zitten tot het einde. Ook leren ze om de liederen mee te zingen. De meesten hebben er niets mee, zeggen ze. Na twee dagen zitten we al in het ritme. ‘s Ochtends het morgengebed in de kerk en ontbijt, daarna de bijbelstudie en de gespreksgroepen. De vieringen maken steeds meer indruk. Op vrijdagavond is er de mogelijkheid om al kruipend naar een oosters-orthodox kruis te gaan en daar al knielend te bidden. Bas en Timo B. doen dat en dat maakt diepe indruk. Ze hebben nog nooit zoiets gedaan. Na de avondviering gaat het zingen nog lang door. Bas, Timo B en ik verlaten na een half uur de kerkzaal. De anderen blijven nog even zitten: juist de zeer kritische Cas en Timo A., en Sanne die “niks had” met de Taizé-liederen en de stilte. Als we na een half uur nog een keer kijken, zitten ze er nog steeds. Ze genieten van de stilte én van de liederen.

Open en gastvrij

Na afloop van de reis is Sanne om: “Het mooiste vond ik om nieuwe mensen te leren kennen en te ervaren hoe open en gastvrij iedereen was. Ook vond ik de rust heerlijk.” Ze heeft ook genoten van de liederen en van de klik die er was met de groep. “In het begin vond ik dat best lastig, een week met alleen maar mannen. Na verloop van tijd was het super gezellig. We deelden veel met elkaar, dat vond ik mooi.” Timo A. zijn “de gesprekken met elkaar” het meeste bijgebleven. “Ik kende Sanne en Timo B. vooraf niet zo goed. Maar aan het einde van de reis vormden we een hechte groep. We bespraken bijna alles met elkaar.”

Met jongeren naar een klooster

Ook in Nederland kun je een dag of een weekend een klooster bezoeken. Denk aan het jongerenklooster Nieuw Sion bij Deventer of Casella in Hilversum. Google eens of er in jouw buurt een klooster staat, bijvoorbeeld via www.bezinningsvakanties. nl/ kloosters-nederland. Aan het einde van de zomervakantie vindt het Kloosterfestival plaats, georganiseerd door jongerenklooster Nieuw Sion. Info: www.jongerenklooster.nl/ kloosterfestival