De profeet Ezechiël krijgt een visioen. Wat laat God hem zien? Water dat vanuit de tempel naar buiten stroomt. Meer dan eens is water in de Bijbel een beeld van de Heilige Geest. Let erop dat het beekje in de tempel ontspringt. Dat duidt erop dat het water bij God vandaan komt. Met de Geest van Pinksteren is het niet anders. Hij is ons door de Heere gegeven als een geschenk uit de hemel.

Langs het altaar

Nog iets opvallends: het water stroomt de tempel uit langs het altaar. Op de een of andere manier heeft het beekje te maken met de offers waardoor God de schuld van Zijn volk verzoent. Nieuwtestamentisch gezegd: het is Pinksteren geworden nadat het eerst Goede Vrijdag en Pasen was geweest. Doordat Jezus het grote offer voor de zonde heeft gebracht, is de blokkade voor de inwoning van de Heilige Geest in ons leven weggenomen. Zijn uitstorting danken we aan het kruis van Golgotha.

Steeds dieper

In het visioen maakt Ezechiël samen met een gids stroomafwaarts een wandeling langs de beek Om de vijfhonderd meter moet de profeet het water in lopen. Gaandeweg wordt de beek dieper. Als ze twee kilometer van de tempel verwijderd is de stroom een rivier geworden. Ezechiël moet zwemmen omdat hij niet meer in het water kan staan. Dit wijst erop dat de Geest van God als een krachtige stroom door de wereld gaat. Op het Pinksterfeest is Hij met Zijn werk in Jeruzalem begonnen. Daarna is Hij via de verkondiging van de apostelen de grens overgegaan. Nog altijd zoekt de stroom van de Geest zijn weg. Onder alle volken (Joden en heidenen): ‘tot aan het uiterste van de aarde’ zoals Jezus vlak voor Zijn hemelvaart had voorzegd en beloofd (Hand. 1:8).

Leven

Ondertussen heeft de waterstroom veel effect. We lezen het in de tekst (vers 9b) die boven deze meditatie staat: ‘… en alles waarheen deze beek komt, zal gezond worden en leven.’ Zelfs de Dode Zee komt tot leven doordat de stroom in deze binnenzee uitmondt. Het is inderdaad een dóde zee zonder leven. Door het hoge zoutgehalte blijf je er zelfs in drijven – zoals u wellicht zelf hebt ervaren tijdens een reis naar Israël. Maar in dit visioen wordt het dode water visrijk door de levenwekkende kracht van de tempelstroom. Bovendien verandert de dorre omgeving in een vruchtbaar gebied.

Hoop

Een visioen met een hoopvolle boodschap. Allereerst voor Israël – God laat Zijn oude volk niet los. Door de Geest realiseert Hij Zijn plan. Ook voor de kerk en de gemeente biedt het visioen hoop. Het werk van de Geest kun je met één woord samenvatten: levend maken – zoals Jezus heeft gezegd: ‘De Geest is het, Die levend maakt’ (Joh. 6:63). Dit werk van de Geest hebben we dringend nodig. Vanuit onszelf zijn we in geestelijk opzicht dood(s) en daarmee onvruchtbaar voor God. Maar nooit té doods. Volgens de tekst zal alles waarheen deze beek komt gezond worden en leven. Ja, alles! Dat geldt ook van ons eigen leven. Door de kracht van de Geest komt er leven waar geen leven is. Daarom bidden we: ‘Kom, Schepper Geest, en maak ons / maak mij levend en vruchtbaar voor het Koninkrijk van God!’

J.C. Schuurman