Online, livestream, website, download, app, mail… Hoewel al die nieuwe Engelse woorden een verrijking zijn voor onze taal, leveren ze soms ook problemen op in de communicatie. We gaan ervan uit dat de persoon met wie we praten, weet waar het over gaat. Tijdens het gesprek komen we erachter dat voor veel ouderen deze internettaal nogal vreemd is.

In veel kerkelijke gemeenten wordt al sinds lange tijd gebruik gemaakt van verschillende systemen om de kerkdienst uit te zenden, zodat gemeenteleden in tijden van crisis zich toch verbonden weten en voelen met hun kerk. De voortschrijdende techniek maakt behalve het luisteren, ook het zien en meebeleven mogelijk. Iedere kerk geeft zijn eigen vorm en ‘kleur’ aan de viering. De online-dienst doet haar intrede.

Verschillende andere denominaties, zoals bijvoorbeeld de Katholieke kerk, de Pinkstergemeente of de Homokerk komen langs. Dit zijn gemeenten waar we meestal alleen bij wijze van hoge uitzondering komen, omdat hun ‘muren’ op afstand heel hoog lijken, bijna beangstigend zelfs. Onbekend maakt soms onbemind, maar in de beslotenheid van ons huis voelen we ons vrij en grijpen de kans aan om ook eens een kijkje te nemen over die ‘hoge kerkmuren’. We ervaren dat niet alleen onze kleine kerk viert, maar ook zovele anderen in het land en wereldwijd in Christus verbonden vieren mee. Eenheid in verscheidenheid.

God laat Zijn kinderen nooit alleen, ook al voelt het soms alsof wij aan onze eigen lot worden overgelaten. Hij houdt ons vast, spreekt, bemoedigt, vermaant en troost ons in zowel een kerkgebouw, als tijdens een online-viering. Wij voelen ons gedragen. Met deze kracht kunnen we elkaar in gedachten ook vasthouden en voor elkaar bidden en danken, ongeacht de denominatie waartoe de ander behoort. De Geest van God zelf bidt voor ons en met ons mee. Bidden voor anderen verlicht onze eigen last en vervult ons hart met liefde en zorg voor die broeder of zuster op afstand.

Marvel de Windt