De tweede golf van het coronavirus grijpt om zich heen. Het is nu anders dan in het voorjaar. Toen viel alles stil en werd er zo ongeveer door iedereen erg voorzichtig gedaan. Bovendien werden de dagen langer en scheen de zon heel vaak. Nu valt het zwaarder. En ook in de samenleving is het onrustiger, doordat er steeds weer proteststemmen zijn. Regels die juist bedoeld zijn tot ons aller welzijn worden soms zomaar in twijfel getrokken. Mij spreekt de oproep van Paulus in 1 Timotheüs 2:1-2 altijd wel aan. Daar wordt ons gevraagd te bidden voor alle mensen en met name ook voor gezagsdragers. Eén ding is zeker: Schelden helpt niet verder, bidden wel. En denk dan met name aan hen die zorg nodig hebben en zorg geven. Heel intensief is het voor hen. Ondertussen moeten we gewoon allemaal voorzichtig en verstandig zijn. Gelukkig kan er nog veel – ook in de kerk – maar we kunnen wel zo veel mogelijk risico’s verkleinen. Het komt op ‘volhouden’ aan.

Overigens is dat een door en door Bijbels woord. Heel veel verhalen in de Bijbel gaan over geduld en wachten. En bij het lezen van Kolossenzen 1: 9-14 viel me op dat er in vers 11 staat: ‘Bekrachtigd tot alle volharding en geduld’ (NBG). In de NBV- vertaling lees je dan: ‘De kracht ontvangen om alles vol te houden en alles te verdragen’. Woorden die klonken in tijden van tegenslag en vervolging. Maar in dat gedeelte proef je ook de vreugde van het geborgen zijn in Christus. Het is één en al oproep tot gebed. En zou dat ook niet voor vandaag gelden? En zeker ook wanneer je naar de nood wereldwijd kijkt. We hebben kracht van Boven nodig om het vol te houden. In de oorspronkelijke taal staat er ‘hupomenein’ en dat is letterlijk vertaald, ‘eronder blijven’ of ‘het eronder uithouden’. Je kan denken aan de pijlers onder een brug. De brug kan zelfs het zwaarste verkeer aan als de pijlers er maar stevig staan. En daar is een goed fundament voor nodig. Anders zakt de brug in elkaar bij te zwaar verkeer. En zo ook wij. We houden het vol bij alles wat over ons heen dendert wanneer we ons fundament in Jezus Christus hebben. (1 Cor. 3:11).

Deze crisistijden vol onzekerheid zijn daarom ook een oefening en een vraag: Waar baseer ik mijn leven op? Hoe houd ik vol om moedig en zelfs met vreugde de weg te gaan? Ik wil graag de oproep van Kolossenzen 1 doorgeven: We bidden voor elkaar om Gods wil te verstaan en Hem in alles te danken voor wat Hij geeft. Kort gezegd: ‘Houd vol en zie op Jezus Christus.’